حاشیه ای بر ادعاهای تازه وزیر اقتصاد دولت احمدی نژاد

سال ها و سال هاست که صدا و سیما در برنامه های مختلف خود کنش گران طیف سیاسی اصلاح طلب را به باد انتقاد می گیرد و پیرامون عملکردهای آنان شرحیه ها می نگارد بدون آنکه به این افراد اجازه داده شود که در موضعی برابر و با توجه به این هجم از انتقادات به دفاع از خود بپردازند.

این البته رویه عادی و مسبوق به سابقه ای شده و دیگر تا بدان حد به آن عادت کرده ایم که نیاز به شرح و بسط و اعتراضی نیست که گوش شنوایی هم نیست. اما صدا و سیما بازهم در رویکرد تازه خود نشان داد که خاص نگری و تبعیض به رویکردی نهادینه شده در این سازمان تبدیل شده است. 

شب گذشته در برنامه پایش که از حسن اتفاق برنامه حرفه ای در زمینه اقتصادی است و یکشنبه شب ها روی آنتن رسانه ملی می رود یک میهمان ویژه حضور داشت. شمس الدین حسینی وزیر اقتصاد دولت دهم که برای پاسخگویی به ارائه آمار متناقض و همچنین اظهارات کارشناسان که در مغایرت با آمار و نظرات دولتیان پیشین قرار داشت به برنامه آمده بود، یکساعت و اندی با فراغ بال آنچه را می خواست و میلش می کشید بیان داشت.

بی آنکه وی نظر مخالفان را در برابرش داشته باشد و یا آنکه معلوم شود چرا به نماینده دولت پیشین اجازه پاسخ دهی با این بسط و شرح و تفصیل می دهند و به دیگران نه!

از کنار همه این نکات می گذریم و حتی به آمار ارائه شده هم ارجاعی نمی دهیم که در جای جایش کارشناسان و از سوی دیگر مقامات دولت تازه گفته اند و مردم و همگان با گوشت و پوست خود خدمات دولت پیشین را که وزیر محترم مدعی بود در زمان صدارت وی اوضاع عموم مردم بهتر شده را حس کرده اند. پس از این مقولات می گذریم وبه یکی دو نکته اشاره می کنیم.

در انتهای برنامه وزیر کشتی گیر دولت دهم بادی بغبغب انداخته و هل من مبارز طلبید و عنوان داشت که محمد رضا فرزین از  طرف تیم اقتصادی دولت دهم آمادگی دارد که به مناظره بیاید اما مشروط به شرطی!

وی چندین و چند بار در اثنای گفت و گویش با مرتضی حیدری مجری برنامه که معلوم نیست چرا به محض برخورد با یکی از مقامات دولت دهم حالت مرعوبانه به خود گرفته و سعی می کند از وظایف حرفه ای خود عدول فرماید، تاکید و تصریح موکد می ورزد که این مقام دولت دهم تنها با حضور یک مقام مسئول حاضر به گفت و گو است و به هیچ وجه با حضور کارشناسان اقتصادی در چنین جلسه ای موافقت ندارد و در این خصوص حاضر به کوتاه آمدن نیست!

این درست نکته ای است که در این مقال به آن می پردازیم. چرا وی با حضور کارشناسان در برنامه و پاسخ دهی به نکات مطروحه آنان سر باز می زند؟

نکته از دو حیث قابل بررسی است. این عدم اعتنا به نظرات کارشناسی ریشه ای دراز در دولت پیشین داشت و بیشتر کارها بر مدار سلایق شخصی و نقطه نظرات مدیر مربوطه به پیش می رفت. رئیس دولت نیز همواره برغم انذارها و اخطارها هیچ وقعی به نظرات کارشناسی نکرده و محلی از اعراب برای آنان قایل نبود و بیشتر خود و تیم همراهش عالم به تمامی علوم می دانست. روندها و فرآیندهایی که بالاخره نتایج آن بر همگان هویدا شد و اکنون نیز مشخص است که چرا وزیر اقتصاد آن دولت برای نظرات کارشناسی اعتباری قایل نیست.

نکته دوم آنکه آقای شمس الدین حسینی می داند که یک مقام مسئول آنهم در شبکه ملی باید ماخوذ به حیا پیش رفته و وفق جایگاهش رعایت برخی الزامات را دارد و نمی تواند با فراغ بال پاسخ برخی فرافکنی ها و آمار سازی ها و .... غیره را بدهد. بدیهیست که یک مقام دولتی هر چند هم بخواهد که نکاتی را مطرح سازد نمی تواند بدون پروا و ملاحظات ویژه چنین کند و همین نکته است که این مقام دولتی را واداشته که با سینه ای ستبر اینچنین ادعایی را مطرح سازد.

بدون شک کارشناسان اقتصای هیچ ابایی از این لحاظ ها ندارند و با توجه به اعتبار و شان علمی خود بی محابا مو را از ماست می کشند و نیازی هم ندارند که بواسطه اظهار نظرهای خود به جایی پاسخگو باشند این طور است که آقای حسینی با تاکید موکد اصرار دارد که کارشناسان در جلسه مناظره حضور نداشته و تنها یک مقام دولتی در برابر نماینده دولت پیشین نشسته و به مناظره بپردازد.

البته بدیهی است با سلسله خدمات شایان توجهی که این دولت از خود بر جای گذاشته هر فردی در هر جایگاهی و با هر ملاحظه ای می تواند در یک دوئل دو نفره پاسخ های قاطعانه و متقنی به نکات مطروحه و آمارهای ارائه شده دولت پیشین بدهد. آخر آنکه: آنچیز که عیان است چه حاجت به بیان است.