سه ضربه ای که کوچک زاده را منعطف تر کرد

تریبون‌های مجلس؛ لنزهای دوربین خبرنگاران و البته خود خبرنگاران شاید بیش و پیش از تمامی نمایندگان در طول 10 سال گذشته سکنات و وجنات نماینده‌ای را به ثبت رسانده‌اند که پرونده نمایندگی وی مالامال از اتفاقات عجیب و غریب بوده است. روزی وی به نزاع لفظی با علی مطهری پرداخته و کار را به جایی رساند که الفاظ رد و بدل شده را یارای ذکرش نیست؛  روزی دیگر عکس‌های وی درحالتی نشان داده شد که به‌سوی رئیس‌مجلس رفته و به نشانه تهدید انگشت‌اش را به سمت وی نشانه گرفته و زمانه‌ای دیگر وی به جدال لفظی با خبرنگاران پرداخته و توهین‌هایش نقل همه محافل و مجالس شد؛ نامش مهدی کوچک‌زاده است. اکنون 55 سال دارد و ریش‌ و محاسن‌اش به سفیدی گرائیده و با رفتن دولتی که از حامیان دوآتشه و پروپاقرصش بوده دیگر آن میدان‌دار بی‌محابا و سینه‌چاک دولت مهرورز که فریادهایش در پارلمان طنین‌انداز می‌شد نیست؛ اما او هنوز کوچک‌زاده است؛ عضو جبهه پایداری و از حامیان پرو پا قرص سیاسیونی که همین چندی پیش در گزارش حوادث قم با عنوان حلقه پرتو از آنان یاد شد و به شکل رسمی و علنی عنوان شد که در غائله قم نقش راهبری اقدامات علیه رئیس‌مجلس برعهده آنان بوده است. کوچک‌زاده و همراهان فکری وی سه ضربه بزرگ را در طول دو ماه گذشته متحمل شده‌اند؛ دولت همراستا و همفکر آنان اکنون از حیزانتفاع ساقط شده و قدرت اجرایی خود را واگذاشته است؛ در انتخابات تفکری که درست در نقطه مقابل اندیشه تندروانه آنان قرار داشت و در طول تمامی سال‌های اخیر شدیدترین انتقادات را متوجه خط فکری اعتدال با نمادی چون آیت‌ا... هاشمی‌ کرده بودند؛ پیروز انتخابات شد و شکست سخت دیگری بر پیکره سیاسی آنان وارد آمد و بالاخره قرائت پرونده حادثه قم در مجلس که اشارات واضح و آشکاری به ریشه‌های این حاثه داشت و ضربه سنگینی بود بر تفکری که خود را حق مطلق می‌داند و هر آنکه خارج از این گود است را در ضلالت. حال کوچک‌زاده با تمامی این نکات نه مانند رسایی که با درجه‌ای خفیف‌تر هنوز در میانه میدان است و با آنکه فتیله را پائین کشیده هنوز نمایه‌هایی از نماینده حامی احمدی‌نژاد را دارد.

کوچک زاده حامی احمدی‌نژاد؛ مخالف اصلاحات

مجلس هفتم نقطه عزیمت حضور کوچک‌زاده در صحنه سیاست بود؛ حضوری که طی 10 سال مملو از حواشی بسیار بوده است. از حسن‌اتفاق تنها دو سال پس از آمدن وی به بهارستان؛ محمود احمدی‌نژاد نیز به پاستوررفت و تقارن این دو اتفاق پیوندی ناگسستنی میان وی و دولت ایجاد کرد. بی‌گمان اگر بخواهیم تندترین نماینده حامی دولت در طول تمامی هشت سال گذشته را نام ببریم بی‌هیچ وقفه و تخفیفی باید به مهدی کوچک‌زاده اشاره کنیم. او دردفاع از دولت متبوع خود هیچ‌گاه و در هیچ شرایطی پا پس نکشید؛ حتی در هنگامه‌ای که اکثریت قریب به اتفاق نمایندگان در برابر اقدامات خلاف قانون دولت موضع می‌گرفتند این او بود که با صراحت لهجه ایستاده به دفاع برمی‌خاست و در این میان تا بدانجا پیش می‌رفت که کار را به جدال لفظی و درگیری کلامی می‌کشاند اما هرچقدر که وی در حمایت از دولت سینه سپر کرد در نقطه مقابل و شاید فزون‌تر از آن کوچک‌زاده بیشترین حملات را معطوف به اصلاح‌طلبان به منصه اجرا می‌گذاشت؛ حملات کلامی که گاه از وادی متعارف نیز پا فراتر می‌گذاشت و وجه توهین‌آمیز به خود می‌گرفت؛ خبرنگاران بسیاری در خاطره خود برخوردهای توهین‌آمیز و نامودبانه وی را در خاطر دارند که درآن تنها به‌خاطر آنکه در رسانه‌های اصلاح‌طلب مشغول به‌کار بوده‌اند با سیلی از واژگان ناخوشایند روبه‌رو شده‌اند. این برخوردهای وی گاه از پرده نیز برون افتاد و ماجرای درگیری لفظی وی با دو نفر از خبرنگاران در برهه‌های زمانی مختلف انعکاس‌های گسترده‌ای یافت. هر چه بود او هیچ‌گاه در تمامی این سال‌ها نخواست که تغییر لحنی در گفتار یا رویکردهای خود بدهد و همواره بر ضدیت آنتیگونیستی خود با اصلاح‌طلبان و مروجان گفتمان میانه‌روی حتی در طیف‌های اصولگرا تاکید و تصریح داشت. حال با آمدن دولت یازدهم و آنچه شرح آن رفت وی کمی دچار تغییر رفتار شده که البته بی‌گمان ناشی از جبر زمانه است نه تغییر نگرش ساختاری و یا انصراف از رفتارهای گذشته.

از این دولت تا آن دولت

 

حامی پروپاقرص احمدی‌نژاد از فردای انتخابات یازدهم صوت و لحنی آرام‌تر به خود گرفت و سخنانی بر زبان راند که بهت و حیرت خبرنگاران را در پی داشت. او که عضو شناخته‌شده جبهه پایداری به‌شمار می‌آید، در گفت‌وگوی تلفنی که با وی داشتیم و البته اجازه پخش از سوی وی نیافت در پاسخ به تندروی اعضای جبهه پایداری عنوان داشت که چه کسی گفته است وی عضو جبهه پایداری است؟! او البته در جاهای دیگر نیز سخنان مشابهی برزبان راند و حتی رسانه‌ها عنوان داشتند که وی خود را گزینه مناسبی برای تصدی وزارت کشاورزی دولت یازدهم عنوان کرده؛ خبری که بلافاصله از سوی وی تکذیب شد اما رسانه انتشاردهنده عنوان داشت که فایل صوتی اظهارات وی را دارد و اگر وی بازهم منکر این موضوع شود آن را انعکاس خواهد داد. در طول دو ماه گذشته نیز وی به‌رغم اصرار بر مواضع قبلی دم از یاری و همراهی با دولت یازدهم زده و جالب آنکه برخلاف انتظارها در مخالفت با کلیت کابینه نیز سخن نگفت. او روز گذشته تنها در مخالفت با وزارت یک چهره اصولگرا که از منتقدین جدی احمدی‌نژاد در سال‌های اخیر بوده؛ سخن گفت. حجت‌الاسلام پورمحمدی تنها وزیری بود که کوچک‌زاده در مخالفتش سخن گفت و جالب آنکه سنت‌شکنی نکرده و با فکت‌هایی که از سخنان علی ربیعی به‌عنوان یک چهره اصلاح‌طلب می‌آورد هم وزیر مخالف احمدی‌نژاد را آماج انتقادات قرار داد و هم اصلاح‌طلبان را از تکه‌پرانی‌های خود بی‌بهره نگذاشت اما به‌وضوح مشخص بود که او مایل نیست همانند گذشته بی‌محابا بتازد و ترجیح می‌دهد کمی آرام‌تر به پیش برود. حال باید دید این خویشتن‌داری نصفه و نیمه تا کجا ادامه می‌یابد و دوباره وی از چه برهه‌ای انتقادات گزنده و بی‌پروایانه خود را آغاز خواهد کرد چراکه کوچک‌زاده به همین راحتی‌ها اهل مسامحه و کنارکشی نیست حتی اگر نسیم اعتدال از دولت بوزد و سودای نزدیکی به پاستور وسوسه‌ای شیرین برای حفظ قدرت سیاسی باشد.