نامه 781 استاد دانشگاه به دکتر حسن روحانی

با نزدیک شدن به زمان تحلیف و آغاز به کار رسمی رئیس جمهور منتخب، گمانه­زنی­ها و همچنین حساسیت­ها پیرامون انتخاب وزاری دولت یازدهم فزونی یافته است. وزارت علوم، تحقیقات و فن­آوری یکی از آن وزارت­خانه­هایی­ست که بیش از سایر نهادها مد نظر سیاسیون و طیف­های مختلف قرار گرفته است.  در این راستا، اساتید دانشگاه که به همراه دانشجویان صاحبان اصلی این وزارت­خانه استراتژیک به شمار می­روند، دست به­کار شده و به­طور رسمی خواسته­ها و انتظارات خود از دکتر روحانی را پیرامون مولفه­های قاعده­مند در حیطه آموزش عالی طرح کرده­اند. چندی پیش نامه­ای منسوب به 3545 تن از اساتید دانشگاه خطاب به دکتر روحانی در فضای رسانه­ای کشور پخش گردید.نامه­ای که البته با مطالعه ادبیات آن می­شد حدس زد که چنین نامه­ای آن­هم در فضای فترت دانشگاه­ها، نمی­تواند بیانگر نظر و سلیقه اکثریت نخبگان دانشگاهی باشد. به هر ترتیب هم جمعی از اساتیدی که نامشان پای آن نامه آمده بوده بود، ارسال آن را تکذیب کردند و هم محمد رضا صادق یکی از نزدیک­ترین مشاوران دکتر روحانی.

اما حالا در جدیدترین تحول،  781 تن از اساتید برجسته کشور که جملگی در حیطه تخصصی خود در زمره بهترین­ها به­شمار می­روند، در نامه­ای به دکتر روحانی مصادیقی را بیان کرده­اند که عموما در برنامه­های انتخاباتی رئیس جمهور منتخب گنجانده شده بود. این اساتید سرشناس خواسته­های خود را از رئیس دولت یازدهم در چندین محور طرح کرده­اند. ناگفته پیداست که یکی از جدی­ترین مواردی که دکتر حسن روحانی پیش از انتخابات بر روی آن تاکید داشت، مسئله بهبود فضای درس و دانشگاه بود و امروز دانشگاهیان کشور خواسته­هایی از رئیس جمهور منتخب مطرح کرده­اند که جملگی در برنامه­های جدی ایشان برای وزارت علوم، بوده­ و نیازمند توجه ویژه دکتر روحانی به این مطالبات است.

متن کامل نامه و اسامی اساتید که به­صورت اختصاصی در اختیار خرداد قرار گرفته­است، در ادامه می­آید:

جناب آقای دکتر روحانی

رئیس جمهور منتخب ملت ایران

با سلام و احترام؛

انتخاب شایسته و غرور آفرین حضرت­عالی را توسط مردم حماسه ساز این سرزمین که دیوارهای ناامیدی را با تدبیر وامید فروریخت، تبریک می گوییم. نقش بی بدیل دانشگاه­ها و مؤسسات آموزش عالی در توسعه علم و تکنولوژی، تامین و توسعه منابع انسانی آینده­ساز، ارتقاء اخلاق و فرهنگ و تضمین توسعه پایدار بر کسی پوشیده نیست. بدیهی است تحقق این نقش منوط به تامین شرایط لازم و حاکمیت عقلانیت و منطق  بر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و دانشگاه­ها است. متاسفانه کیفیت مدیریت آموزش عالی و نحوه تعامل با دانشگاه­ها در سالهای اخیر نگرانی­های زیادی را به وجود آورده است. حوزه آموزش عالی کشور دارای استعدادهای درخشان، گسترده و فراوانی است که به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفته­اند و تدابیر لازم و کافی برای سامان­دهی آنها اندیشیده نشده است. دانشگاه­ها و مؤسسات آموزش عالی دربردارنده مهمترین سرمایه­های انسانی و مغزهای متفکر کشور یعنی استادان و دانشجویان است که در شکل­دهی به آینده آن نقش کلیدی دارند. برای همراهی در اندیشیدن تدابیر لازم و افزایش امید به آینده، ما استادان دانشگاه­های کشور مطالبات خود را درحوزه آموزش عالی به شرح ذیل اعلام می­داریم.

ما دانشگاهی می­خواهیم که استقلال  آن در چارچوب وظایف و اختیارات هیأت امناء حفظ شده و ارتقاء یابد تا در فضای آزاد و به دور از تنش و دغدغه­های امنیتی، توسعه و رشد علمی، خلاقیت و شکوفایی امکان پذیر شود. ما دانشگاهی می­خواهیم که اعضای هیأت علمی آن حرمت داشته باشند و شان و شخصیت آنان حفظ شود. اجبار اعضای هیأت علمی دانشگاه ها به شرکت در کلاس های عقیدتی و ارشادی خلاف شان و جایگاه آنان بوده و شگفت آورتر آنکه در آیین نامه ارتقاء نیز به عنوان یک الزام وارد شود. ما دانشگاهی می­خواهیم که اعضای هیأت علمی آن در تعیین مدیران و رؤسای خود مشارکت داشته باشند تا مدیران و مسؤلینی انتخاب شوند که از رتبه علمی بالا و مقبولیت و مشروعیت دانشگاهی برخوردار باشند. ما دانشگاهی می­خواهیم که در سطوح بالای بین­المللی مطرح باشد و روابط آن با مراکز علمی معتبر در سراسر دنیا از طریق تبادل استاد، دانشجو و همکاری­های پژوهشی و آموزشی مشترک ارتقاء یابد. این امر نه تنها در پیشرفت علم و فن­آوری در کشور مؤثر است، بلکه بر ارتقاء روابط بین ملت­ها و فرهنگ­ها و تمدن­ها نیز بسیار تاثیرگذار است. ما دانشگاهی می­خواهیم که فضای فرهنگی آن در اختیار صاحبان اصلی آن یعنی دانشجویان و استادان قرار گیرد و شاهد تزریق افراد غیر عالم و نامتجانس با محیط دانشگاه و علم و تحقیق نباشیم. مگر غیر از این است که در مقاطع مختلف و سرنوشت ساز تاریخ کشور از جمله دوران قبل و بعد از انقلاب اسلامی1357، دوران دفاع مقدس و دوران سازندگی همیشه دانشگاه منشاء تحول بوده است؟ ما دانشگاهی می­خواهیم که در آن نهاد­های مدنی با هدف مشارکت موثر دانشگاهیان در ارتقاء دانش، بینش، فرهنگ و تداوم پیوند دانشگاه و جامعه تقویت و نوسازی شود. ما وزارت علوم، تحقیقات و فن­آوری نیاز داریم که به جای دخالت در پذیرش و گزینش دانشجو و استاد، اخذ تصمیم­های ناقض استقلال دانشگاه­ها، اجرای طرح تفکیک جنسیتی و اقداماتی از این دست که نتیجه­ای جز هدر رفتن وقت و سرمایه کشور را ندارد، به­دنبال ارتقاء جایگاه دانشگاه در فضای بین­المللی و تامین بودجه­های تحقیقاتی و تجهیزاتی باشد که به شدت برای حفظ بنیه علمی کشور مورد نیاز است. ما وزارت علوم، تحقیقات و فن­آوری نیاز داریم که نظام گزینش دانشجو را با رویکرد برخورداری یکسان از فرصت تحصیل و تحقیق برای همگان با تاکید بر عامل تصرفی دانشگاه در پذیرفتن دانشجوی دوره دکترای تخصصی مد نظر قرار دهد. ما وزارت علوم، تحقیقات و فن­آوری نیاز داریم که روند تمرکزگرایی و مداخله­جویانه فعلی را متوقف نموده و از طریق فراهم کردن فضایی برای رشد و تعالی، به کارگیری خلاقیت و ایجاد فرصت برای شکوفایی دانشجویان در داخل کشور در راستای معکوس نمودن روند مهاجرت و فرار مغزها تلاش نماید.

اکنون باتدبیر و امیدی که کلید و پرچم آن در دست جناب­عالی است، موجی از شور و شوق و امید به آینده در صفوف ملت بزرگ ایران و به ویژه در قشر دانشگاهی ایجاد شده است. انتظار و یقین داریم که در مدیریت ارشد آموزش عالی کشور تدبیر، عقلانیت و اعتدال حاکم می شود. لذا با عنایت به محورهای فوق­الذکر که حاصل نظرخواهی از 781 تن از اعضای هیات علمی دانشگاه­های سراسر کشور است، از جنابعالی تقاضا دارد از بین استادان برجسته، عالم، مدیر، مورد وثوق جامعه دانشگاهی و برخوردار از اعتدال فردی شایسته و پاسخگو به این مطالبات را برای مدیریت آموزش عالی کشور انتخاب فرمایند.